226.جدیت در راه رفتن!

خیلی بانمک راه میری ... انگار برات شده وظیفه ... یه خط مستقیم رو هی میری و برمیگردی! صبح تا شب راه میری! انگاری داری تمرین میکنی:) شبها به زووووووووووووووووور میخوابونیمت چون میخوای راه بری! 

دیشب شام که خوردیم وسایل رو میبردیم بلندشدی خیلی جدی یه لیوان دستت گرفتی داشتی میبردی سمت آشپزخونه:)) قربونت برم من:*

دیروز سیب زمینی ها رو میریختی زیر کابینت بعد که مینداختی دولا میشدی رو زمین نگاه میکردی ببینی کجا میره:))

این اسباب بازی باران رو بهار برات فرستاده یه جوریه که هرکسی بلد نیست باهاش بازی کنه ... تا میپرسن این چجوریه خودت میری درستش میکنی انگار داری یادشون میدی:*

هرکی میاد خونمون دستشو میگیری میبریش اتاقت رو نشونش میدی:*

امروز مامانبزرگه اومد خونمون ... انگار دلت خیلی براش تنگ شده:) نمیخوابیدی! هی برمیگشتی نگاه میکردی ببینی هنوز هست یا نه:* قربون دل تنگت برم مامان:* باورم نمیشد اینجوری احساسات نشون بدی:*

فکر کنم باز دندون در راه داری ... خیلی بیقراری میکنی ... تنت گاها گرم میشه و آب دهنت روونه:)

امروز سیب زمینی ریزتر ها رو جدا میکردی خیلی جدی مینداختی تو سطل آشغال:دی قربونت برم که تو هم مثل من سیب زمینی درشت دوست داری:))

دیروز رفتیم خونه ی فروغ جون و امشب هم خاله زری اینا اومدن پیشمون تولد برای من گرفتن:) راستی خاله نسیمه سکته کرده! مغزی:( بیمارستان بستریه! طفلی همش 2 سال از مرتضی بزرگتره:( خلاصه که اعصابمون حسابی خورد شد:(( خدایا زودتر حالشو خوب کن و به اون دو تا دختر گلش رحم کن:(